μύσσομαι
μύσσομαι, blow the nose
μύσσομαι, fut. μύξομαι Epic. in Arch.Pap. 7.5:—
- blow the nose, μύσσονται δὲ οὐδέν Hp. Vict. 3.70:—Act. (dub. in Hsch.) is only found in compds. ἀπο-, προ-μύττω. (Cf. μυκτήρ, μύξα (A); Skt. muncáti ‘let go’, Lat. e-mungo.)
μύσσομαι (seul. prés.) moucher, Hpc. 369, 13.
Étym. p.-ê. R. indo-europ. *mug-, *muk-, glaire, glisser ; cf. lat. e-mungō ; autrement p.-ê. pré-grec ; cf. μυκτήρ, μύξα 1.