ναυπηγός

ναυπηγ-ός, ὁ, (πήγνυμι)

• shipbuilder, shipwright, Th. 1.13, Pl. R. 333c, al., PPetr. 2 p.61 (iii B. C.), PCair.Zen. 270.8 (iii B.C.):—written ναϝυπηγός IG 1(2).672; ναπηγός ib. 428.