ναυπηγία

ναυπηγ-ία, Ion. -ιη, ἡ,

• shipbuilding, Hdt. 1.27; ν. ἁρμόζειν to practise shipbuilding, E. Cyc. 460; ναυπηγίαν τριηρῶν παρασκευάζεσθαι Th. 4.108, cf. D.S. 19.58.

ναυπηγία, ἡ, Schiffsbau ; ναυπηγίαν ἁρμόζων, Eur. Cycl. 459 ; Her. 1.27 ; ναυπηγίαν τριήρων παρεσκευάζετο, Thuc. 4.108 ; νεῶν, 8.3, öfter ; Plat. Prot. 319b, Legg. VII.803a ; Folgde, wie Pol. 1.20.10.

ναυπηγία, ἡ, from ναυπηγός

• shipbuilding, Hdt., Thuc.