ναύμαχος
ναύμαχος, of or for a sea-battle
ναύμᾰχ-ος, ον (proparox.),
- of or for a sea-fight, ξυστὰ ν. pikes for sea-battles, Il. 15.389, cf. 677; δόρατα ν. Hdt. 7.89, cf. D.Chr. 11.117, Opp. H. 5.301, C. 2.62.
- II parox. ναυμάχος, Act., fighting at sea, AP 7.741 (Crin.), Ath. 4.154f, IG 3.1202.146 (iii A. D.).
ναύ·μαχος, ος, ον [ᾰ] propre aux combats sur mer, Il. 15, 389, 677 ; Hdt. 7, 89.
Étym. v. le préc.
ναύμαχος, zum Schiffskampfe, zur Seeschlacht gehörig, ξυστά, zum Seekampfe brauchbare Lanzenschäfte, Il. 15.389, 877, wie δορατα, Her. 7.89 ; Plut. Marc. 12.
ναύμαχος
[ναυ-, νηῦς + μάχομαι.]
Intended to be used in sea-fighting Il. 15.389, 677.
ναύμαχος : for naval combat; ξυστά.Il. 15.389 and 677.
ναύμαχος
ναύ-μᾰχος, ον
μάχομαι
cf. ναυμάχος
- of or for a sea-fight, ξυστὰ ναύμαχα boarding pikes, Il.; δόρατα Hdt.