νουμηνία

νουμην-ία, ἡ, Att. contr. for νεομηνία (which occurs in Pi. N. 4.35, Hdt. 6.57 (pl.), PMag.Leid.W. 1.28,9.43 (pl.), Gal. 14.298):—also νευμηνία, SIG 1106.19 (Cos, iv/iii B.C.); νεμονηΐα, GDI 5015.28, al. (Crete); νομενία, PCair.Zen. 167.5 (iii B.C.):—

• new moon: the first of the month, Pi. l.c., Antipho Fr. 58 (pl.), Ar. Eq. 43, Ach. 999 (pl.), etc.; ν. κατὰ σελήνην to denote the true or natural new moon, as opp. to the νουμηνία of the calendars, Th. 2.28; also ἡ κατὰ θεὸν ν. PMag.Par. 1.787, 2389; ν. τοῦ ἔτους, of the spring equinox, Ptol. Tetr. 91.

νουμηνία, ἡ, att. (Phryn. in B.A. 52) = νεομηνία ; Pind. N. 4.35 ; Xen. An. 5.6.23 u. A.; Thuc. sagt auch νουμηνία κατὰ σελήνην, umbestimmter den Neumond selbst zu bezeichnen, 2.28.

νουμηνία νου-μηνία, ἡ, Attic contr. for νεομηνία νέος, μήν

• the new moon, the first of the month, Pind., Ar.; ν. κατὰ σελήνην, to denote the true new moon, as opp. to the νουμηνία of the calendars, Hdt., Ar., etc.