νουθέτημα
νουθέτημα, admonition, warning
νουθέτ-ημα, ατος, τό,
- admonition, warning, A. Pers. 830 (pl.), E. Fr. 962 (pl.), Pl. Grg. 525c (pl.), etc.; τἀμὰ νουθετήματα given [by you] to me, S. El. 343.
νουθέτημα, ατος (τὸ) d’ord. au plur. avertissement, admonition, Eschl. Pers. 830 ; Soph. El. 343 ; Plat. Gorg. 525c ; Plut. M. 69d.
Étym. νουθετέω.
νουθέτημα, τό, Ermahnung ; Aesch. Pers. 816 ; Soph. El. 1135 ; Eur. Phoen. 595 ; Plat. Gorg. 525c u. Folgde, wie Plut.
νουθέτημα
from νουθετέω
νουθέτημα, ατος, τό,
- admonition, warning, Aesch., Eur., etc.; τἀμὰ νουθετήματα given to me, Soph.