νουθετησμός
νουθετ-ησμός, ὁ, = foreg., Men. 1042, censured by Poll. 9.139 and Phot. (-ισμός in both Gramm.).
νουθετησμός, οῦ (ὁ) avertissement, admonition, Mén. (Poll. 9, 139, conj. *νουθετισμός).
Étym. νουθετέω.
νουθετησμός, ὁ, Conj. für νουθετισμός.