νυκτερευτής
νυκτερευτής, one who hunts
νυκτερ-ευτής, οῦ, ὁ,
- one who hunts or fishes by night, Pl. Lg. 824a.
νυκτερευτής, οῦ (ὁ) qui chasse ou pêche la nuit, Plat. Leg. 824b.
Étym. νυκτερεύω.
νυκτερευτής, ὁ, der bei Nacht Etwas tut, bes. ein Jäger bei Nacht, Plat. Legg. VII.824b.