νυκτερόφοιτος
νυκτερό-φοιτος, ον,
- = νυκτίφοιτος, Orph. H. 36.6.
νυκτερό·φοιτος, ος, ον, qui va ou erre pendant la nuit, Orph. H. 35, 6.
Étym. ν. φοιτάω ; cf. νυκτίφοιτος.
νυκτερόφοιτος, nächtlich, in der Nacht umhergehend, OrpH.h. Dian. 6.
escúchame, tú que tienes un arco de plata, radiante como el oro, huracán y matador de la serpiente Pitó, que caminas en la noche