νύμφα
νύμφᾰ, poet. voc. for νύμφη; but νύμφᾱ, Dor. for νύμφη.
1 νύμφα [ᾰ] seul. au voc. Il. 3, 130 ; Od. 4, 743, c. νύμφη.
2 νύμφα, v. νύμφη.
2. νύμφᾱ Dor. voor νύμφη.
νύμφα, ἡ, poet. = νύμφη ; bei Hom. nur im voc., νύμφᾰ φίλη, Il. 3.130, Od. 4.743, wie Callim. H. Del. 215 ; sp.D. haben auch den nom. u. acc., νύμφα u. νύμφαν, vgl. Jacobs AP p. LXIII ; Lobeck Phryn. 332. – Aber νύμφᾱ ist dor. = νύμφη.
νύμφα
- a bride, (married) woman Ἀελίοιό τε νύμφαν, Ῥόδον O. 7.14 “νῦν δʼ εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα δέξεται εὐκλέα νύμφαν” Cyrene P. 9.56 εὐθὺς δʼ ἀπανάνατο νύμφαν Hippolyta N. 5.33 ἰὴ ἰὲ βασίλειαν Ὀλυμπίων νύμφαν ἀριστόποσιν Hera Πα. 21. 4, 12, 20, 28.
- b pl. Nymphs, water goddesses. θερμὰ Νυμφᾶν λουτρὰ βαστάζεις the warm springs of Himera O. 12.19
- c frag. ]νύμφαν συ[ Πα. 13. a. 13.