νύμφευμα
νύμφευμα, marriage, espousal
νύμφ-ευμα, ατος, τό,
- marriage, espousal, in pl., τὰ μητρὸς ν. S. OT 980, cf. E. IT 365, al.
- II in sg., the person married, καλὸν ν. τινί ‘a good match for him’, Id. Tr. 420.
νύμφευμα, ατος (τὸ)
1 mariage, d’ord. au plur. Soph. O.R. 980 ; Eur. Ph. 1204, etc. ||
2 jeune femme, épouse, Eur. Tr. 420.
Étym. νυμφεύω.
1. sing. bruid.
2. plur. huwelijk, bruiloft:
νύμφευμα, τό, die Ehe ; plur., Soph. O.R. 980 ; Eur. Phoen. 1210 u. öfter ; die Geheiratete, Tro. 420.
νύμφευμα, ατος, τό,
νυμφεύω
- Imarriage, espousal, Soph., Eur.
- IIin sg. the person married, καλὸν ν. τινι "a good match for him, " Eur.