νυμφεῖος

νυμφ-εῖος, α, ον, also ος, ον E. IA 131 (lyr.), AP 7.188 (Thall.):—

• bridal, nuptial, λέχη Simon. 124 B; εὐνά Pi. N. 5.30, cf. E. l.c.; παστάς AP l.c., cf. Supp.Epigr. 2.874 (Egypt): hence as Subst.
• • • 1 νυμφεῖον (sc. δῶμα), Ep. νυμφήϊον Call. Del. 118: τό:—bridechamber, S. Ant. 891, 1205: in pl., Id. Tr. 920.
    • 2 νυμφεῖα (sc. ἱερά), Ep. νυμφήϊα Mosch. 2.159: τά:— nuptial rites, marriage, S. Tr. 7; but
    • 3 νυμφεῖα τοῦ σαυτοῦ τέκνου thine own sonʼs bride, Id. Ant. 568.

νυμφεῖος, auch 2 Endgn, zur Braut gehörig, bräutlich ; νυμφείας εὐνᾶς, Pind. N. 5.30 ; νυμφείους εἰς ἀγκώνων εὐνάς, Eur. I.A. 131 ; – bes. τὸ νυμφεῖον, sc. δῶμα, Brautgemach, Soph. Ant. 882, vgl. 1190 ; – τὰ νυμφεῖα, sc. ἱερά, die Hochzeitsfeier, Hochzeit, Soph. Trach. 7, der aber Ant. 564 die Braut selbst so nennt, ἀλλὰ κτενεῖς νυμφεῖα τοῦ σαυτοῦ τέκνου. Ion. νυμφήϊος.

νυμφεῖος, α, ον νύμφη

• • Iof a bride, bridal, nuptial, Pind., Eur.
  • IIas Subst.,
  • • 1νυμφεῖον (sc. δῶμα) , the bridechamber, Soph.
    • 2νυμφεῖα (sc. ἱερά), τά, nuptial rites, marriage, Soph.
    • 3νυμφεῖα τοῦ σαυτοῦ τέκνου thine own sonʼs bride, Soph.