οἰκιστήρ
οἰκιστήρ, founder, colonizer
οἰκ-ιστήρ, ῆρος, ὁ, poet. for οἰκιστής, Pi. O. 7.30, al., Orac. ap. Hdt. 4.155, Call. Ap. 67, Abh.Berl.Akad. 1925(5).21 (Cyrene); cf. οἰκητήρ.
οἰκιστήρ, ῆρος (ὁ)
1 qui établit des habitants dans, fondateur, colonisateur, Pd. O. 7, 30, etc. ; Oracl. (Hdt. 4, 155) ||
2 habitant, Eschl. Sept. 19 vulg. corrigé en οἰκήτηρ.
Étym. οἰκίζω.
οἰκιστήρ, ῆρος, ὁ, der Ansiedler, Gründer eines Ortes ; χθονός, Pind. O. 7.30, P. 1.31 ; Λιβύας, 4.6 ; Orak. bei Her. 4.155 ; Bewohner, Aesch. Spt. 19 u. sp.D., wie Ep.adesp. 209 (APP 386), χώρης.
οἰκιστήρ
- 1founder, colonizer τᾶσδέ ποτε χθονὸς οἰκιστήρ Tlepolemos, who settled Rhodes O. 7.30 ὄρος τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν γείτονα Hieron, founder of Aitna P. 1.31 ἱέρεα χρῆσεν οἰκιστῆρα Βάττον καρποφόρου Λιβύας P. 4.6
οἰκιστήρ, ῆρος,
poetic for οἰκιστής, Pind., Orac. ap. Hdt.