οἰκητικός
οἰκητικός, accustomed to a fixed dwelling
οἰκ-ητικός, ή, όν,
- accustomed to a fixed dwelling, τῶν ζῴων τὰ μὲν οἰ. τὰ δὲ ἄοικα Arist. HA 488a21.
- II used as or suitable for a residence, οἰκία PLond. 3.983.2 (iv A. D.), etc.
οἰκητικός, ή, όν, qui a coutume d’habiter, qui réside volontiers, Arstt. H.A. 1, 1, 27.
Étym. οἰκέω.
οἰκητικός, der eine Wohnung zu haben pflegt, im Ggstz von ἄοικος, Arist. H.A. 1.1.