οἰκιακός
οἰκιακός, of or belonging to a house
οἰκι-ακός, ή, όν,
- of or belonging to a house, οἱ οἰ. those of oneʼs household, Ev.Matt. 10.36, cf. Vett.Val. in Cat.Cod.Astr. 8(1).167: sg., POxy. 294.17 (i A.D.); οἰκιακός μου Milet. 3.156 (Epist. Claud.); οἰκιακή μου PGiss. 88.4 (ii A. D.).
οἰκιακός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne la maison : οἱ οἰκιακοί, NT. Matth. 10, 36, les gens de la maison, parents ou serviteurs ||
2 de l’intérieur, privé, domestique, Plut. Cic. 20 (vulg. οἰκειακός).
Étym. οἰκία.
οἰκιακός, = οἰκεῖος, häuslich ; v.l. für οἰκειακός, Plut. Cic. 20 ; im Ggstz von οἰκοδεσπότης, domesticus, Matth. 10.25.
οἰκιακός
οἰκιᾰκός, ή, όν
- of or belonging to a house, οἱ οἰκ. oneʼs domestics, NTest.