οἰκήσιμος
οἰκήσιμος, habitable
οἰκ-ήσιμος, ον,
- habitable, Plb. 3.55.9, Str. 1.4.4, al., Arr. An. 6.18.1.
οἰκήσιμος, ος, ον [ῐ] habitable, Thc. 3, 2 ; Pol. 3, 55, 9 ; Arr. An. 6, 18, 1 ||
Cp. -ώτερος, Gém. El. astr. 16, 20 ; 16, 24.
Étym. οἰκέω.
οἰκήσιμος, bewohnbar ; Pol. 3.55.9 ; Arr. An. 6.18.1.
οἰκήσιμος, ον,
οἰκέω
- habitable, Polyb.