πίειρα

πίειρα [ῑ], ἡ, fem. of πίων,

• fat, rich, mostly of land, ἄρουρα π. Il. 18.541. Od. 2.328, etc.; γαῖα 19.173; χθών Sol. ap. Arist. Ath. 12.3, cf. Pl. Criti. 111b, Thphr. HP 8.6.2; Σικελία Pi. N. 1.15; δαὶς π. rich, plenteous meal, Il. 19.180; of wood, resinous, juicy, S. Tr. 766, cf. Hp. Nat.Puer. 26; of doves, plump, Arist. HA 600a23. (Cf. Skt. pīívarī, fem. of pīívā, v. πίων.)

πίειρα, ἡ, bes. fem. zu πίων od. πιαρός, fett, fruchtbar ; bei Hom. πίειρα ἄρουρα, π. γῆ, Il. 18.541, Od. 2.328 (wie auch Theocr. 18.29 zu verbinden); δαιτὶ πιείρῃ, Il. 19.180, fette, reichliche Mahlzeit ; πιείρας πόλεις, fette, reiche Städte, 18.342, wie Σικελία πίειρα Pind. N. 1.15 ; Soph. πιείρας δρυός, Trach. 763, saftreich oder harzig ; τῆς γῆς ὅση πίειρα καὶ μαλακή, Plat. Critia. 111b ; einzeln bei Sp.

πίειρα

fem. πίων.

πῑειρα f. adj.,

• 1fertile Σικελίαν πίειραν ὀρθώσειν κορυφαῖς πολίων ἀφνεαῖς pr. N. 1.15 cf πίων

πίειρα : see πίων.

πίειρα πί_ειρα, ἡ, fem. of πίων

• fat, rich, of land, Hom., Pind., etc.; δαὶς πίειρα a rich, plenteous meal, Il.; of wood, resinous, unctuous, Soph.