πιδύω
πιδύω, to gush forth
πῑδ-ύω,
- gush forth, AP 9.322 (Leon.), 10.13 (Satyr.); ὀλίγον καὶ πονηρὸν ἐπίδυε [τὸ ποτόν] Plu. Aem. 14, cf. Antig. Mir. 144: —Med., Nic. Th. 302. [ῡ exc. in Nic. l.c.]
πιδύω [ῑῡ] (seul. prés. et impf.) sourdre, jaillir, Plut. Æmil. 14 ; Anth. 9, 322 ; 10, 13 ||
Moy. (prés. 3 sg. πιδύεται) m. sign. Nic. Th. 302.
Étym. πῖδαξ.
πιδύω, [ῑ], aufquellen, durchquellen u. durchsintern lassen ; πιδυούσης εἰς ἓν τῆς γῆς τὰς ἀρχὰς τῶν ποταμῶν, Arist. meteor. 1.13.5 ; gew. im med. hervorquellen, sprudeln, αἷμα διὲκ ῥινῶν τε καὶ αὐχένος πιδύεται, Nic. Ther. 302, Schol. πηδᾷ. Die Gramm. haben auch πηδύω u. leiten es falsch von πηδάω ab.
πιδύω
- to gush forth, Anth., Plut.