πιεζέω
πιεζέω-ῶ, c. le suiv., seul. aux formes suiv. : part. prés. act. gén. πιεζοῦντος, Plut. Alc. 2, part. prés. pass. πιεζούμενος, Plut. Thes. 1, et impf. act. dor. ἐπιέζευν, Thcr. Idyl. 25, 268 ; ou πιέζευν, Od. 12, 174, 196.
πιεζέω, seltene Nebenform von πιέζω ; χερσὶ στιβαρῇσι πιέζευν, Od. 12.174, 196 ; Her. πιεζεύμενος statt πιεζούμενος, 3.146, 6.108, 8.142 ; πιεζοῦντος, Plut. Thes. 6 ; ἐπιεζοῦντο καὶ κατεβαροῦντο τῇ μάχῃ, Pol. 11.33.3.