παλίντροπος
παλίντροπος, turned back, averted
πᾰλίν-τροπος, ον,
- turned away, averted, ὄμματα, ὄψις, A. Ag. 777 (lyr.), Supp. 173 (lyr.).
- II turning back, π. ἕρπειν, στρέφεσθαι, S. Ph. 1222, E. HF 1069 (lyr.); π. ἐκ πολέμοιο AP 9.61; π. κέλευθος Parm. 6.9.
- 2 changing to the other side, contrary, πλάστιγξ τοῦ βίου S. Fr. 576.5 (s. v.l.); π. τῆς ἐλπίδος ἀποβαινούσης πρὸς τὰς ἐξ ἀρχῆς ἐπιβολάς Plb. 14.6.6; π. ταῖς ἐξ ἀρχῆς ἐλπίσιν exactly contrary to their original expectations, Id. 5.16.9, cf. 9.21.1; π. ποιῆσαι τὴν μάχην D.S. 15.85, cf. App. Mith. 88; π. ποιήσασθαι τὴν δίωξιν Onos. 27 (v.l. παλίστροφον) ; τὸ π. τοῦ δαιμονίου changeableness, Id. 35.4.
- III Act., turning to flight, νόημα B. 10.54.
- IV v. παλίντονος I.3.
παλίν·τροπος, ος, ον [ᾰ] qui tourne en sens contraire, d’où :
1 qui revient sur ses pas, Soph. Ph. 1222 ; Eur. H.f. 1609 ; abs. qui revient, Anth. 9, 61 ||
2 qui change de côté, Pol. 14, 6, 6, etc. ; DH. 8, 88 ; DS. 15, 85 ||
3 qui se détourne, Eschl. Ag. 778, Suppl. 172.
Étym. π. τρέπω.
1. tegenstrevend
2. afgewend:
παλίντροπος, zurückgewandt, zurückgekehrt ; ἥντινʼ αὖ παλίντροπος κέλευθον ἕρπεις, Soph. Phil. 1206 ; Eur. Herc.Fur. 1069 ; παλίντροπον ἐκ πολέμοιο παῖδα, Ep.adesp. 455 (IX.61); abgewendet, παλιντρόποισιν ὄμμασιν, Aesch. Ag. 753 ; ἔχων παλίντροπον ὄψιν ἐν λιταῖσιν, Suppl. 164 ; sich zum Gegenteil wendend, entgegengesetzt ausschlagend, παλιντρόπου τῆς ἐλπίδος αὐτοῖς ἀποβαινουσης πρὸς τὰς ἐξ ἀρχῆς ἐπιβολάς, Pol. 14.6.6, vgl. 5.16.9 ; νίκη, Plut. Sert. 21 ; μάχη, Dion.Hal. 8.88, a.Sp. – Auch = veränderlich, unbeständig, Poll. 4.36.
παλίντροπος
πᾰλίν-τροπος, ον,
- Iturned back, averted, Lat. retortus, π. ὄμματα Aesch.
- IIturning back, Soph., Eur.