παλιρρόθιος

πᾰλιρ-ρόθιος, η, ον,

• back-rushing, refluent, π. δέ μιν αὖτις πλῆξεν [τὸ κῦμα] Od. 5.430; ἤπειρόνδε π. φέρε κῦμα, of the wave caused by the rock thrown by the Cyclops, 9.485; πενίης κῦμα π. Luc. Epigr. 2.12: generally, = παλίρροος, ναῦς π. Arat. 347; τὰ π., = παλίρροια, A.R. 1.1170.

παλιρρόθιος, zurückrauschend, flutend, hin- und herwogend ; παλιρρόθιον δέ μιν αὖτις πλῆξεν ἐπεσσύμενον, τηλοῦ δέ μιν ἔμβαλε πόντῳ, Od. 5.430 ; 9.485 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.1170 ; auch vom Schiffe, παλιρροθίη δὲ καθάπτεται ἠπείροιο, Arat. 347 ; von Kranichen, 1014.

παλιρρόθιος

[πάλιν + ῥόθιος.]

Flowing back, with backward flow : παλιρρόθιόν μιν πλῆξε [κῦμα] Od. 5.430. Cf. Od. 9.485.

παλιρρόθιος (ῥόθος): surging back, refluent, Od. 5.430 and Od. 9.485.

παλιρρόθιος πᾰλιρ-ρόθιος, α, ον

• back-rushing, refluent, Od.