Logeion | παλιντυχής

πᾰλιν-τῠχής, ές,

παλιν·τυχής, ής, ές [ᾰῠ] dont la fortune a subi des vicissitudes, particul. infortuné, Eschl. Ag. 464.

Étym. π. τύχη.

παλιν-τυχής -ές [τύχη] met een ommekeer van het lot, ongelukkig.

παλιντυχής, τριβὰ βίου, ein entgegengesetztes Geschick bringend, unglücklich, Aesch. Ag. 452, Ggstz τυχηρός.

παλιντυχής πᾰλιν-τῠχής, ές τύχη

Menu