παλίνωρος
παλίνωρος, changing and returning with the seasons
πᾰλίνωρος [ῐ], ον, (ὥρα)
- changing and returning with the seasons, Arat. 452.
- II παλινώρους· ἄκοντας, Hsch. (παλίνωρον is f.l. for παλίνορρον, Id.).
παλίν·ωρος, ος, ον [ᾰῐ] qui revient à la même époque, Arat. 452.
Étym. π. ὥρα.
παλίνωρος, mit den Jahreszeiten wiederkehrend, Arat. 452 ; = παλίνορσος, Ar. Ach. 1142, mit der v.l. παλίνορρος.