About Report a problem

Menu

πανάκτειος

πᾰν-άκτειος, ον, in Nic. Th. 626, π. κονίλη, expld. by Sch. either as ἡ ἐπὶ πάσῃ ἀκτῇ φυομένη or as a poet. form of πανάκειος; cf. πάνακτος· ὀρίγανος, Hsch.

Saved

Recent