πανάλωτος
πανάλωτος, all-embracing
πᾰν-άλωτος [ᾰλ], ον,
- all-catching, ἄτη A. Ag. 361 (anap.).
παν·άλωτος, ος, ον [ᾰᾰ] qui soumet (propr. qui prend) tout, Eschl. Ag. 361.
Étym. π. ἁλωτός.
πανάλωτος, Alles fangend, bezwingend, ἄτη, Aesch. Ag. 360.
σελήνη ἐν παρθένῳ· πανάλωτον πεποιημένον
Luna en Virgo: ha de realizarse una práctica que todo lo somete
πανάλωτος
πᾰν-άλωτος (ᾰλ), ον,
- all-embracing, Aesch.