παναμείλικτος
παναμείλικτος, all-implacable
πᾰν-ᾰμείλικτος, ον,
- all-implacable, δράκαινα Opp. C. 3.223.
παν·αμείλικτος, ος, ον [ᾰᾰ] qu’il est tout à fait impossible d’adoucir, cruel, Opp. C. 3, 223.
Étym. π. ἀμείλικτος.
παναμείλικτος, ganz unmild, gar nicht zu besänftigen, δράκαινα, Opp. Cyn. 3.223.