παναλάστωρ
παναλάστωρ, all-avenging
πᾰν-ᾰλάστωρ, ορος, ὁ, strengthd. for ἀλάστωρ, AP 9.269 (Antip. Thess.).
παν·αλάστωρ, gén. ορος (ὁ, ἡ) [ᾰνᾰ] vengeur de tous les crimes, Anth. 9, 269.
Étym. π. ἀλάστωρ.
παναλάστωρ, ορος, ὁ, ganz wie ἀλάστωρ, Antip.Thess. 42 (IX.269).
παναλάστωρ
πᾰν-ᾰλάστωρ, ορος, ὁ,
- all-avenging, Anth.