πανέξοχος
πανέξοχος, far above
πᾰν-έξοχος, ον,
- far above, Orph. A. 81, Opp. C. 1.477; πάντων π. Man. 2.30; ἐν μούσαισι π. eminent in poetry, IG 12(8).442.3 (Thasos). Adv. -ως pre-eminently, PMasp. 2 i 1 (vi A. D.).
παν·έξοχος, ος, ον [ᾰ] tout à fait supérieur, Orph. Arg. 80 ; Opp. C. 1, 477 ; avec le gén. Man. 2, 30.
Étym. π. ἔξοχος.
πανέξοχος, ganz vorzüglich ; sp.D., wie Orph. Arg. 80 ; πάντων, Man. 2.30.