πανέρημος
πανέρημος, all-desolate
πᾰν-έρημος, ον,
- all-desolate, Str. 17.1.27, Heb. Je. 2.24, PFlor. 36.12 (iv A. D.), Luc. DMort. 22[27].2
παν·έρημος, ος, ον [ᾰ] entièrement désert, Str. 805 ; Luc. D. mort. 27, 2.
Étym. π. ἔρημος.
πανέρημος, ganz verlassen, öde ; πόλις, Strab. XVII.805 ; χωρία πανέρημα ὄντα ὑπὸ τῶν πολέμων, Luc. D.Mort. 27.2 ; a.Sp.
πανέρημος
πᾰν-έρημος, ον,
- all-desolate, Luc.