πανετώσιος
πανετώσιος, all-ineffectual
πᾰν-ετώσιος, ον,
- all-ineffectual, Orph. A. 1228.
παν·ετώσιος, ος, ον [ᾰ] tout à fait vide, vain ou inutile, Orph. Arg. 1226.
Étym. π. ἐτώσιος.
πανετώσιος, ganz eitel, nichtig, Orph. Arg. 1226.