παράστημα
παράστημα, statue placed beside another
παράστημα, ατος, τό, Dor. and Arc. παράστᾱμα IG 42(1).109 ii 147, 155 (Epid., iii B. C.), 5(2).515 Ba (Megalopolis); later Gr. παράστεμα Ath.Mitt. 9.222 (Mesambria): (παρίσταμαι):—
- statue placed beside another, IG 42(1).ll.cc. (pl.), Ath.Mitt. l.c.
- 2 = παραστάς 2, τοῦ προναίου IG 5(2). l.c.
- II = παράστασις II.7, π. τῆς ψυχῆς desperate courage, exaltation, D.S. 17.11, D.H. Dem. 22, J. BJ 2.18.4, S.E. M. 5.66; εὐγενῆ παραστήματα λαβόντες D.S. 26.14, cf. Longin. 9.1, Ph. 2.220; θείῳ τινὶ π. κινηθεῖσα divine inspiration, D.H. 8.39.
- 2 in pl., principles, maxims, M.Ant. 3.11.
- III of Time, present moment, Porph. Sent. 44.
παράστημα, ατος (τὸ)
1 act. ce qui met hors de, d’où excitation, transport, DH. 8, 39 ||
2 pass. ce qu’on met sous les yeux, d’où précepte, conseil, M. Ant. 3, 11 ||
3 intr. action de rester ferme, d’où présence d’esprit, assurance, DS. 17, 11 ; DH. Dem. 22.
Étym. παρίστημι.
παράστημα, τό, Gefaßtheit, τῷ παραστήματι τῆς ψυχῆς πλεονεκτοῦντες ἐνεκαρτέρουν τοῖς δεινοῖς, DS. 17.11 ; Dion.Hal. vi Dem. 22 u. a.Sp. – Der Antrieb, θείῳ τινὶ παραστήματι κινηθεῖσα, Dion.Hal. 8.39 ; – Ermahnung, Lehre, M.Ant. 3.11.