παραφθορά
παραφθορά, corruption
παρα-φθορά, ἡ,
- corruption, ἐν ταῖς φωναῖς A.D. Adv. 164.24; of music, Plu. Mus. 2.1131f; of language, κατὰ παραφθοράν Hermog. Meth. 3, St.Byz. s.v. Ἀμαζόνειον, Eust. 1936.23.
παραφθορά, ᾶς (ἡ) légère corruption, altération peu profonde, Plut. M. 1131f ; t. de rhét. et de gr. locution vicieuse, forme altérée, etc. Dysc. Adv. 575, 6.
Étym. παραφθείρω.
παραφθορά, ἡ, leichte Verderbung oder Verfälschung, Plut. u. a.Sp., bes. Gramm.