παραφεύγω
παραφεύγω, to flee close past
παραφεύγω,
- flee past or beyond, τῇ δʼ οὔ πώ ποτε ναῦται . . εὐχετόωνται παρφυγέειν (Ep. aor.2) Od. 12.99.
παρα·φεύγω (inf. ao. 2 sync. παρφυγέειν) passer en fuyant le long de ou devant, dat. Od. 12, 99.
παραφεύγω, (φεύγω), daran vorbei- oder vorüberfliehen, παρφυγέειν, Od. 12.99, τινί.
†παραφεύγω
[παρα- 3.]
Aor. infin. παρφυγέειν (παρ-, παρα-).
To pass a point in safety Od. 12.99.
παραφεύγω , aor. inf. παρφυγέειν: flee past, slip by, Od. 12.99†.
παραφεύγω
- to flee close past or beyond, παρφυγέειν (Epic aor2 inf.) Od.