παράφορος

παρά-φορος, ον, (παραφέρω)

• borne aside, carried away, οὕτω π. πρὸς δόξαν Plu. Them. 3; of a bandage, liable to slip, Hp. Art. 4; of a shot, deviating from its course, Ph. Bel. 80.9, al.; glancing off an obstacle, ib. 84.16.
• • • 2 reeling, staggering, στείχειν π. ποδί E. Hec. 1050; δρόμοι π. Plu. Affect. 2.501d; παράφορον βαδίζειν, of a drunkard, Luc. Vit. Auct. 12; τὸ π. τῶν πινόντων Corn. ND 30: c. inf., σπείρειν π. ὁ μεθύων unsteady for sowing seed, Pl. Lg. 775d.
    • 3 c. gen., wandering away from, παράφορος ξυνέσεως deranged, Id. Sph. 228d: abs., mad, frenzied, μῦθοι ἀπίθανοι καὶ π. Plu. Art. 1; simply, misled, prob. in Teles p.9 H. (-φρονοι codd. Stob.): neut. as Adv., of a madman, παράφορον δέρκεσθαι, ἀναβοᾶν, Luc. Fug. 19, Am. 13.
  • II Act., confusing, γνάμης Hp. Prorrh. 1.36.
  • III παράφορον, τό, a kind of alumina, Plin. HN 35.184.

παράφορος, vom rechten Wege seitab geführt, fortgerissen, abirrend, παραφόρου ξυνέσεως γιγνομένης ψυχῆς, Plat. Soph. 228c, u. ibd. παράφορα αὐτοῦ γίγνεται καὶ ἀποτυγχάνει ; bes. verrückt, wahnsinnig, ἐμμανές τι καὶ παρ. ἀναβοήσας, Luc. amor. 13 ; παράφορόν τι δεδορκότες, Fugit. 19, wie ein Verrückter aus den Augen sehen ; Plut. u. a.Sp.; übertr., παρ. πρὸς δόξαν, Plut. Them. 3 ; καὶ καταγέλαστα διαμυθολογεῖσθαι, Unsinniges, Artax. 1 ; irrend, wankend, taumelnd, σπείρειν παράφορος ἅμα καὶ κακὸς ὁ μεθύων, Plat. Legg. VI.775d ; neben μεθύων Luc. V.Hist. 1.8 ; vgl. noch Eur. τυφλῷ στείχοντα παραφόρῳ ποδί, Hec. 1050 ; παράφορον βαδίζειν, vom unsicheren, unbehilflichen Gange dessen, der die Füße schleppt, Jacobs Philostr. Imagg. 690.

παράφορος, ον, παραφέρομαι

• • • 1borne aside, carried away, Plut.
    • 2wandering, reeling, staggering, Eur., Luc.
    • 3mad, frenzied, Plut., Luc.