παραφορά
παραφορά, a going aside
παρα-φορά, Ion. παραφο-ρή, Dor. παρφορά, ἡ,
- going aside, παραφορὰς ποιεῖσθαι to make itself by-streams, of a river, Agatharch. 23.
- 2 movement to and fro, Sor. 1.73: pl., Id. 2.14.
- 3 waving of a sword, Onos. 26.1.
- II mostly of the mind, derangement, distraction, A. Eu. 330 (lyr.); τῆς αἰσθήσιος Aret. CD 1.5; π. ἐν μέθῃ Id. SD 1.6; frenzy, π. καὶ ἔκστασις Iamb. Myst. 3.7; π. τῆς διανοίας Plu. Mul.virt. 2.249b; ποδῶν π. irregular gait, Adam. 2.21.
- III Act., bringing up, furnishing, purveying, ζυγάστρων SIG 247 ii 21 (Delph., iv B.C.), cf. PLond. 3.974 ii 5 (iv A.D.).
παραφορά, ᾶς (ἡ)
1 action de se diriger à côté, Agatharch. (Phot. Bibl. 447, 22) au plur. ||
2 dérangement d’esprit, folie, Eschl. Eum. 330 ; Plut. M. 249b, etc.
Étym. παραφέρω.
παραφορά, ἡ, διανοίας, Geistesverrückung, Wahnsinn ; Aesch. Eum. 326 ; Plut. u. sp. Medic.
παραφορά, ἡ,
παραφέρομαι
- a going aside: of the mind, derangement, Aesch.