παραχάραγμα
παραχάραγμα, false coinage
παραχάρ-αγμα, ατος, τό,
- perh. false coinage, Supp.Epigr. 3.565.17 (Tyras, iii A. D.): metaph., π. τῆς φύσεως Hippiatr. 115.
παραχάραγμα, ατος (τὸ) [χᾰ] fausse empreinte, Clém. 780 ; fig. Syn. Provid. 18, 1257 a Migne.
Étym. παραχαράσσω.
παραχάραγμα, τό, falsches Gepräge, falsche Münze, Sp., auch übertr.