παραχράομαι
παραχράομαι, to use improperly, misuse, abuse
παραχράομαι,
- misuse, abuse, οἱ μὲν οὐ χρῶνται, οἱ δὲ παραχρῶνται Arist. Fr. 56; χρῶ μὴ παραχρώμενος Ph. 2.61: c. dat., π. τῷ σώματι Plb. 6.37.9, etc.; π. ὥσπερ ἀνδραπόδοις D.H. 6.93.
- 2 π. ἐς τοὺς συμμάχους deal wrongly or unworthily with them, Hdt. 5.92.αʹ
- II treat with contempt, disregard, c. acc., Id. 1.108, 4.159, 8.20: part. παραχρεώμενοι, abs., of combatants, fighting without thought of life, setting nothing by their life, Id. 7.223.
- III use for a further or subsidiary purpose, Arist. PA 688a23.
- B Act. παραχράω, = παραχρηστηριάζω, Str. Chr. 9.8.
παρα·χράομαι-ῶμαι :
1 faire un mauvais usage, abuser ou mésuser de : τινι, Pol. 6, 37, 9, de qqe ch. ; τινι, DH. 6, 93 ; ou ἔς τινα, Hdt. 3, 92, agir mal ou exercer de mauvais traitements à l’égard de qqn ||
2 faire peu de cas de, gén. Hdt. 2, 141 ; acc. Hdt. 1, 108 ; 8, 20 ; abs. παραχρεώμενοι, Hdt. 4, 159 ; 7, 223, insouciants.
Étym. de leur sort, de leur vie, etc.
1. verkeerd handelen:
2. veronachtzamen; met acc.:
παραχράομαι, (χράομαι), falsch, auf die unrechte Art brauchen, mißbrauchen, σώματι, Pol. 6.37.9, 13.4.5 ; auch vom falschen Gebrauche der Wörter, Sp.; – schlecht behandeln, ὥσπερ ἀνδραπόδοις, Dion.Hal. 6.93 ; Plut.; schlecht handeln, εἴς τινα, Her. 5.92.1. – Auch = nebenbei brauchen, als Nebensache behandeln, geringschätzen, πρῆγμα μηδαμὰ παραχρήσῃ, Her. 1.108, 8.20, wo es dem οὐ χράομαι entspricht ; c. gen., τῶν μαχίμων, 2.141 ; absolut, παραχρεώμενοι, 4.159, 7.223, von erbitterten Streitern, die ihr Leben für Nichts achten, mit Lebensverachtung kämpfen.
παραχράομαι
fut. ήσομαι
- Dep.:
- Ito use improperly, misuse, abuse, c. dat., Polyb.
- 2π. ἔς τινα to deal wrongly or unworthily with him, Hdt.
- II= ἐκ παρέργου χράομαι, to treat with contempt, disregard, c. acc., Hdt.: Ionic part. παραχρεώμενοι, of furious combatants, setting nothing by their life, Hdt.