παράφωνος
παράφωνος, sounding beside
παράφων-ος, ον,
- sounding beside παράφωνοι, οἱ, accompaniment, obbligato, Longin. 28.1.
- II sounds midway between consonances and dissonances, e.g. the tritone, Gaud.Harm. 8.
παρά·φωνος, ος, ον, qui forme un accord ; τὰ παράφωνα, Lgn 28, 1, accords.
Étym. π. φωνή.
παράφωνος, daneben tönend ; τὰ παράφωνα, die mit anklingenden Töne, Longin. de subl. 28.1 ; φθόγγοι, Music.