παραχαράκτης Save Bailly 2024 Pape παραχαράκτης, ου (ὁ) [χᾰ] falsificateur, Bas. 1, 29 Migne. Étym. παραχαράσσω. παραχαράκτης, ὁ, Falschmünzer, παρακόπτοντες Schol. Ar. Ach. 516 ; bei Sp. gewöhnlicher Ausdruck. Auch übertr., Verfälscher, Verderber, Eust. u. a.Sp.