παράφυσις
παράφυσις, attachment
παράφῠσις, εως, ἡ,
- = παραφυάς I, Thphr. HP 7.2.5.
- 2 παραφύσιες μυῶν, = ψόαι, Hp. Art. 45.
- b attachment of veins or tendons, Gal. 4.662, UP 1.21.
- 3 monstrous growth in animals, Arist. GA 773a2 (pl.).
παράφυσις, εως (ἡ) [ῠ]
1 c. παραφυάς, Th. H.P. 7, 2, 5 ; p. anal. en parl. d’animaux, Arstt. G.A. 4, 4, 43 et 45 ||
2 déviation de l’épine dorsale, Hpc. Art. 810.
Étym. παραφύω.
παράφυσις, ἡ, = παραφυάς ; δένδρων, Poll. 7.145 ; von Tieren, περὶ παραφύσεως τῶν πλεοναζόντων ἢ ἐλλειπόντων μορίων, Arist. gener. anim. 4.4 ; Theophr. u. Sp.