παρονομάζω

παρονομ-άζω,

• call with a slight change of name, Str. 13.1.45:— Pass., have oneʼs name slightly changed, Id. 6.1.15; Ἀκτικὴν τὴν νῦν Ἀττικὴν παρονομασθεῖσαν Id. 9.1.3.
• • • 2form a derived name, τὰ μὲν καινὰ ἔθεσαν, τὰ δὲ παρωνόμασαν Id. 11.11.5, cf. Demetr. Eloc. 97:— Pass., to be named after, παρωνομασμένον ἀπό τινος D.S. 2.4, cf. Str. 11.2.15; to be derived, ἔκ τινος Plu. Cic. 17; παρά τι A.D. Adv. 148.11; ἔν τισι Id. Pron. 3.17; ἀπό τινος Plot. 6.1.9; but διὰ τὸ παρωνομάσθαι because of the employment of παρονομασία II.2, Hermog. Id. 2.5.
  • II τῇ Τύχῃ τὴν ἀνδρείαν παρωνόμασεν added the epithet ‘virilis’ to ‘Fortuna’, Plu. Fort.Rom. 2.318f.

παρονομάζω, einen Namen, ein Wort verschieden gebrauchen, anders bilden, Ἀκτικὴν τὴν νῦν Ἀττικὴν παρονομασθεῖσαν, Strab. IX.391 u. A.; ein Wort von einem andern ableiten, ὄνομα κατὰ τὴν τῶν Σύρων διάλεκτον παρωνομασμένον ἀπὸ τῶν περιστερῶν, DS. 2.4 ; oft bei Gramm.

παρονομάζω fut. σω

• to alter slightly, Strab.