παροξυσμός
παροξυσμός, irritation, exasperation
παροξ-υσμός, ὁ,
- irritation, exasperation, D. 45.14, LXX Je. 39(32).37, Act.Ap. 15.39; π. ἀγάπης provoking or exciting to . ., Ep.Hebr. 10.24.
- 2 severe fit of a disease, paroxysm, Hp. Aph. 1.11, 12, Gal. 17(2).387, etc.
παροξυσμός, οῦ (ὁ)
I action d’exciter, de stimuler, NT. Hebr. 10, 24 ||
II en mauv. part :
1 irritation, Dém. 1105, 25 ; NT. Ap. 15, 39 ||
2 paroxysme d’une maladie, Hpc. Aph. 1243.
Étym. παροξύνω.
1. stimulering:
2. irritatie.
3. hevige aanval (van ziekte).
παροξυσμός, ὁ, Anreizung, Erbitterung, ἢ φιλονεικία Dem. 45.14, u. Sp., wie NT.
Bei den Aerzten Fieberanfall, bes. der Zeitpunkt, wo die Krankheit heftiger wird.
Bei den Aerzten Fieberanfall, bes. der Zeitpunkt, wo die Krankheit heftiger wird.
Strong 3948
1. stimulation, provocation: π. ἀγάπης, He 10:14.
2. irritation: Ac 15:39.†
παροξυσμός
from παροξύ_νω
παροξυσμός, οῦ, ὁ,
- irritation, exasperation, Dem., NTest.: a provoking, NTest.