παρομοίωσις
παρομοίωσις, assimilation
παρομοί-ωσις, εως, ἡ,
- assimilation, esp. of sounds in the ends of successive clauses, assonance, Arist. Rh. 1410a24, D.H. Amm. 2.17 (pl.), Lys. 14 (pl.).
- 2 comparison, Arist. Rh.Al. 1430b9.
παρομοίωσις, εως (ἡ) ressemblance de mots qui se correspondent au commencement ou à la fin de deux membres de phrase consécutifs, Arstt. Rhet. 3, 9, 9, etc. ; DH. Lys. 14, etc.
Étym. παρομοιόω.
παρομοίωσις, ἡ, Verähnlichung, bes. der neben einander stehenden Glieder eines Redesatzes, der Ausgänge der Sätze oder Verse, Arist. rhet. 3.9 erkl. ἂν ὅμοια τὰ ἔσχατα ἔχῃ ἑκάτερον τῶν κώλων, ἢ ἐν ἀρχῇ ἢ ἐπὶ τελευτῆς, und führt als Beispiele an δωρητοί τʼ ἐπέλοντο παραρρητοί τʼ ἐπέεσσιν Il. 9.522 u. ῴήθησαν αὐτὸν παιδίον τετοκέναι, ἀλλʼ αὐτοῦ αἴτιον γεγονέναι. So auch Dion.Hal. de Lys. 14, de Isocr. 2.