παρομαρτέω
παρομαρτέω, to accompany
παρομαρτέω,
- accompany, Plu. Ant. 26, Aret. SA 2.2, Jul. Caes. 312c, etc.; πρεσβύτῃ χαλεπὰ π. Junc. ap. Stob. 4.50.85; ἡ γοητεία προηγεῖται καὶ ἡ ἀναισχυντία π. Luc. Tim. 55, cf. Im. 9, Porph. Abst. 2.49, CPHerm. 6.15 (iii A.D.).
παρ·ομαρτέω-ῶ, accompagner, escorter, dat. Plut. Ant. 26 ; abs. Luc. Tim. 55, etc.
παρομαρτέω, begleiten, von den VLL παρακολουθέω erkl.; Plut. Anton. 26 u. öfter ; ἡ γοητεία προηγεῖται καὶ ἡ ἀναισχυντία παρομαρτεῖ, Luc. Tim. 55.
παρομαρτέω
fut. ήσω
- to accompany, Plut., Luc.