παρό
παρό, wherefore
παρό, i. e. παρʼ ὅ,
- wherefore, Arist. Col. 798a23, Aud. 802a1, Mir. 834b29, D.S. 31.15a, Ph. 1.46, al., Sor. 1.85: with Comp. sense, πλεονάσαντα παρὸ ἔστι S.E. M. 7.278.
παρ·ό, conj. p. παρ’ ὅ :
1 c’est pourquoi, à cause de cela, Arstt. Col. 6, 11 ; Aud. 27, etc. ||
2 après un compar. que, Arstt. Plant. 1, 4, 16, etc. ; Sext. 251, 6 Bkk.
παρό, d.i. παρʼ ὅ,
1) weshalb.
2) außer daß, Arist. plant. 1.5.
1) weshalb.
2) außer daß, Arist. plant. 1.5.