παροδικός
παροδικός, of a πάροδος ΙΙΙ.2
παροδ-ικός, ή, όν,
- of a πάροδος III.2, Arg. A. Pers., cj. in D.H. Dem. 54; = παρόδῳ χρώμενος, Hsch.
- 2 Astron., π. ἀποκατάστασις restoration of a transit, i. e. complete revolution, Procl. Hyp. 1.30.
- II transient, brief, ἀποδημία Vett.Val. 98.26. Adv. -κῶς in passing, Id. 171.17, Pall. in Hp. Fract. 1.
- III Astrol., according to chronocratory, opp. κατὰ γένεσιν, Vett.Val. 100.29. Adv. -κῶς ib. 26.
παροδικός, ή, όν :
1 qui concerne l’entrée : παροδικὸν μέλος, Eschl. Pers. arg. vers que chantait le chœur à son arrivée sur la scène ||
2 qui se fait en passant, transitoire, Bas. 1, 252 Migne.
Étym. πάροδος.
παροδικός, ή, όν, zur πάροδος gehörig, Scholl., s. Argum. Aesch. Pers.; – vorübergehend, Sp., auch adv.