παροδίτης
παροδίτης, a passer-by, wayfarer
παροδ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- passer-by, traveller, Hp. Ep. 17, AP 9.249 (Maec.), IG 14.494 (Catana):—fem. παροδ-ῖτις, ιδος, AP 7.429 (Alc.), 9.373.
παροδίτης, ου (ὁ) [ῑ] voyageur qui passe, passant, Hpc. 1280, 16 ; Anth. 9, 249.
Étym. πάροδος.
παροδίτης, ὁ, der Vorübergehende, Hippocr.; Qu.Maec. 10 (IX.249), ὦ παροδῖτα ; übh. am Wege, Sp.
παροδίτης
- a passer-by, wayfarer, Anth.:— fem. παροδῖτις, ιδος, Anth.