παροδῖτις Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape παροδῖτις, ίτιδος [ῑῐδ] adj. f. proche du chemin, Anth. 7, 429, etc. παρ-οδῖτις -ίτιδος [ὁδός] adj. f. die langs de weg staat: ἁ παροδῖτις ... λίθος de steen langs de weg AP 7.429.1. παροδῖτις, ἡ, fem. zu παροδίτης ; πέτρος, Alc. Mit. 21 (VII.429); ἀηδών, Ep.adesp. 416 (IX.373).