πάχετος

πάχετος [ᾰ], ον,

• = παχύς, thick, massive, twice in Od., λάβε δίσκον μείζονα καὶ πάχετον 8.187; πάχετος δʼ ἦν ἠΰτε κίων 23.191. (Wrongly expld. by Hsch. and EM 656.53 as sync. from παχύτερον; for the termination cf. περιμήκετος.)
• • • 2 tight, of a knot or ligature, Hp. Mul. 2.110: neut. as Adv., Id. Cord. 6.
  • II in later Ep. as neut. Subst., = πάχος, thickness, Nic. Th. 385 (dub.), 387, 465, Opp. H. 4.535 codd. (Oxyt. in codd. Hp. ll. cc.)

πάχετος, τό, poet. statt πάχος, die Dicke, Od. 23.191, obwohl es auch hier adj. sein könnte ; substantivisch brauchen es Nic. Ther. 385, 468 Opp. Hal. 4.535. – Aber Od. 8.187 λάβε δίσκον μείζονα καὶ πάχετον ist nach der gew. Erklärung größer u. dicker, also irregul. Komparativ statt παχύτερον, nach Anderen von ὁ πάχετος, größer auch an Dicke.

πάχετος

[app. a by-form of παχύς. Cf. περιμήκετος.]

Thick, stout: δίσκον Od. 8.187. Cf. Od. 23.191.

πάχετος =παχύς. (Od.)

πάχετος, ον,

• massive, Od. seemingly a poet. form of παχύς, as περιμήκετος of περιμήκης