πεισιθάνατος
πεισιθάνατος, persuading to die
πεισι-θάνᾰτος [θᾰ], ον,
- persuading to die, epithet of Hegesias, D.L. 2.86.
πεισι·θάνατος, ος, ον [ῐθᾰᾰ] qui persuade de mourir, DL. 2, 86.
Étym. πείθω, θάνατος.
πεισιθάνατος, zum Sterben beredend, Sp.